Θεοφάνεια

Θεοφάνεια 06/01/2017

της Δέσποινας Κληρονόμου


Σήμερα τα Φώτα!

Οι βουτηχτές θα πέσουν στα παγωμένα νερά για να βρουν το Σταυρό.

Τι θα έλεγες αν Σήμερα και από σήμερα, επιχειρούσαμε να γίνουμε κι εμείς βουτηχτές; Φυσικά και δεν είναι ανάγκη να βουτήξουμε στα παγωμένα Ύδατα, μην τρελαθούμε κιόλας. Μπορούμε όμως να βουτήξουμε μέσα στον Εαυτό μας και να κατανοήσουμε την Εσωτερική ερμηνεία της Ημέρας και του Τελετουργικού της.

Σήμερα καθαγιάζονται τα Ύδατα ώστε να ανακτήσουν και να ανανεώσουν τη Δύναμη να καθαρίζουν κι αυτά με τη σειρά τους.

Από αρχαιοτάτων χρόνων το Ύδωρ έχει καθιερωθεί σαν σύμβολο του Συναισθήματος. Σύμφωνα λοιπόν με το καθιερωμένο Τελετουργικό των Θεοφανίων, το Συναίσθημά μας χρειάζεται να περάσει από μια διαδικασία κάθαρσης ώστε να μπορέσει να αποκτήσει τη Γνώση, την Υπευθυνότητα και το Δικαίωμα να καθαρίζει. Να καθαρίζει τι; Σύντομα θα το δούμε.

Ο άνθρωπος αποτελείται από τέσσερα μέρη (σώματα) : Το Πνευματικό, το Λογιστικό ή Νοητικό, το Συναισθηματικό και το Υλικό.

Ποιος έχει το Δικαίωμα να υποβάλει το Συναίσθημα σε κάθαρση; Το μέρος του Εαυτού που εποπτεύει το Συναίσθημα και κατέχει το Λόγο και τη Γνώση της Καθαρτικής Διαδικασίας. Το μέρος αυτό είναι το Λογιστικό (Νους), το οποίο εδρεύει ανάμεσα στο Πνεύμα και το Συναίσθημα.

Το Πνεύμα ή ο Θεός μέσα μας ή ο Ανώτερος Εαυτός μας , όπως κι αν το ονομάσουμε, είναι το Αθάνατο μέρος του Εαυτού που Γνωρίζει τον Σκοπό της Ενσάρκωσης της Ψυχής. Αυτόν τον Σκοπό τον κοινωνεί στον Νου, ο οποίος με τη σειρά του επωμίζεται την υποχρέωση να οργανώσει, να διευθύνει και να κατευθύνει την ενσάρκωση έτσι ώστε να εκπληρώνει το Σκοπό. Στα πλαίσια της εκπλήρωσης, ο Νους κατευθύνει και καθοδηγεί το Συναίσθημα που έπεται ιεραρχικά, και το Συναίσθημα διευθύνει με τη σειρά του το υλικό σώμα ώστε οι επιθυμίες και οι δράση του να εκπληρώνουν το Σκοπό. Όταν συμβαίνει αυτό, συντελείται το « Γενηθήτω το Θέλημά σου ως εν τω Ουρανώ και επί της Γης» που ακούμε στην Κυριακή Προσευχή. Και τότε η Ψυχή είναι πραγματικά χαρούμενη, ήρεμη, γαλήνια και ο άνθρωπος καλότυχος.

Την περίοδο της εγκυμοσύνης, ο Πνευματικός Σκοπός της Ενσάρκωσης, εμφυτεύεται στο DNA του εμβρύου, έτσι, μετά τη γέννηση του βρέφους και για όσα χρόνια ζήσει ο άνθρωπος, ο Σκοπός είναι παρών και απαιτεί την εκπλήρωσή του. Από την άλλη, ανάλογα με τη λήθη που η κάθε Ψυχή βιώνει, ξεχνάει αυτόν τον Σκοπό. Έτσι δημιουργείται σύγκρουση μεταξύ του Έσω και του Έξω. Για να το πούμε αλλιώς, δημιουργείται χάσμα μεταξύ του κατώτερου εαυτού (που έχοντας χάσει τον προορισμό του, ορίζει σαν σκοπό της ύπαρξής του την ικανοποίηση των υλικών επιθυμιών), και του Εσώτερου/ Ανώτερου Εαυτού που πιέζει για την εκπλήρωση του Πνευματικού Σκοπού. Αυτή είναι και η αιτία της μιζέριας, της ανησυχίας, της ανασφάλειας, του άγχους, της ασθένειας και της κακοτυχίας του καθημερινού ανθρώπου.

Όταν το Συναίσθημα, αντί να κατευθύνει το Υλικό Σώμα, κατευθύνεται από αυτό, χάνει τον προσανατολισμό του και μολύνεται από τα κατώτερα στοιχεία που στερούνται της Γνώσης. Χρειάζεται λοιπόν να καθαριστεί και να επαναπροσδιοριστεί. Χρειάζεται δηλαδή αφού καθαριστεί να κοινωνήσει εκ νέου τον Πνευματικό Σκοπό της Ενσάρκωσης της Ψυχής και σ’ Αυτόν να συντονίσει το Υλικό Σώμα με τις επιθυμίες του.

Η Κάθαρση, είναι ο Πρόδρομος του επαναπροσανατολισμού της Ψυχής/ Συναισθήματος.

Ο Θεϊκός μας Εαυτός μπορεί να εμφανισθεί και να δράσει φωτίζοντάς μας μονάχα σε εξαγνισμένο έδαφος. Γι αυτό και στο θρησκευτικό Μύθο, ο Χριστός έπεται του Προδρόμου.

Σε αυτή τη διαδικασία μας προτρέπει το Τελετουργικό των Θεοφανίων.

Σου εύχομαι τα Θεοφάνια της Ψυχής σου φίλε και αγαπημένε συνοδοιπόρε!

Έρρωσθε

Δέσποινα